Hasta olmak (bazen) güzel şey

Hasta olmak (bazen) güzel şey;

Geçen sene bir ara belim tutuldu. Yerimden zor kalkıyorum. Tuvalete gitmek bile bir işkence… Bu tarafıyla hastalık zor bir şey.

Fakat çevremde o güne kadar görmediğim bir ilgi ve sıcaklık oluştu. Beni yamuk yumuk yürümeye çalışırken gören herkes samimiyetle halimi soruyor, yardımcı olmaya çalışıyor, ilaç ve tedavi tavsiyelerinde bulunuyorlar.

Bir arkadaş arabasını alıp geldi, ısrarla beni doktora götürmeye uğraştı. Ben doktora ancak son çare olarak giderim. Kendisine “Bir kaç gün daha bekleyelim, olmazsa doktora gideriz” dedim.

Bu durum on gün sürdü. On gün sonra tamamen iyileştim. Bu aşırı ilgi de sona erdi.

“Bu gün nasıl oldun?” diye endişe ile halimi soranlar artık sadece sıradan bir “Günaydın” demekle yetiniyorlardı.

İyileştiğime sevindim fakat bir şeyler eksilmişti. Hasta olmayı kendime hiç yakıştıramadığım halde;

“Demek ki dedim hasta olmak bazen güzel şeymiş.”

Bazı insanların çevrede kendilerini önemsetecek hiç bir özelliği olmuyor. Sıradan, hatta lüzumsuz insanlar. Bu durumda “Hasta olarak ilgi çekme” ellerindeki tek geçerli formül.

Geçen gün markette kasa sırası beklerken önümdeki kadın kasiyere “Evladım ben şeker hastasıyım.” dedi. Eee..? N’apalım yani.? Şimdi bunu söylemene ne gerek vardı.?

Hastalık artık onun üst kimliği olmuş. Onunla kendisini saydırmaya çalışıyor. İlgi, şefkat ve saygı görmek için hastalığını kullanıyor.

Acıklı bir durum…

Sıradaki yazı “Enginar”

Okuduğunuz İçin Teşekkürler

Yorum Yapın